Editorial
Θεσσαλονίκη, ένα απέραντο εργοτάξιο. Αδηφάγα τρυπάνια κεντούν το ασφάλτινο κουβούκλιο της πόλης μας σπέρνοντας χαντάκια κατά μήκος των κεντρικών της αρτηριών. Είναι μια εγχείρηση "πνοής" με μπόλικα by pass δρόμων για το αυτοκινούμενο εγώ μας. Μεταλλικοί φράκτες σηματοδοτούν τα οχυρά της ανάπτυξης. Η Θεσσαλονίκη παίρνει επιτέλους αυτό που της ανήκει. Την αίγλη μιας σύγχρονης μεγαλούπολης που τόσα χρόνια στερήθηκε από το υδροκέφαλο κράτος που κατοικοεδρεύει στην πόλη με τις αθηναϊκές πινακίδες. Σύντομα τα καρντάσικα Ι.Χ. θα βρίσκονται με μια βουτιά από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη. Υπερατλαντικά Jumbo θα προσγειώνονται στον μπαζωμένο Θερμαϊκό. Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά θα διασχίζουν οι νταλίκες τις νέες οδικές της συνδέσεις με τα υποτελή της Βαλκάνια. Η συμπρωτεύουσα επανακτά άξια τον τίτλο της κι οι κάτοικοι της σιδερώνουν, την από καιρό τσαλακωμένη τους υπερηφάνεια. Λέτε να εκλείψει τώρα ο Ψωμιαδισμός; Μπα, χλωμό. Είναι κι αυτός μια συνήθεια, σαν το βαρύ "λ"!
Τα επικοινωνιακά τρυκ που επιστρατεύονται για τον πειθαναγκασμό του κοινωνικού σώματος ως προς την σκοπιμότητα των μεγάλων έργων, ωχριούν μπροστά στη δίψα για την πραγμάτωση του ελληνικού "αμερικάνικου ονείρου". Τι κι αν ο δρόμος της ανάπτυξης περνά μέσα από λίμνες και ποτάμια, δάση καμένα ή μη, υγροβιότοπους κι ευπαθή οικοσυστήματα, συνοικίες με παράγκες ή φτωχόσπιτα; Αρκεί να μην περνάει μέσα από το χωράφι μας! Η εξουσία έχει βρει έναν απρόσμενο σύμμαχο στη μάχη για την επέλαση της ασύμμετρης απειλής που συνιστά η "ανάπτυξη", όπως συνθηματικά είθισται να νοείτε η βάρβαρη επέμβαση του homo economicus τόσο στο φυσικό όσο και στο ανθρωπογενές περιβάλλον. Η συναίνεση για την αναγκαιότητα της φαίνεται να είναι τόσο καθολική, που οι όποιες οικονομοτεχνικού τύπου αντιρρήσεις, απλά επιβεβαιώνουν την ομοβροντία της επικρότησης.
Η ιδεολογία της ανάπτυξης κυριαρχεί. Οι λύσεις των "καθημερινών προβλημάτων" συμπυκνώνονται στις μελέτες σκοπιμότητας βελτιωτικών παρεμβάσεων κι η αδυναμία επίλυσης τους οικτίρεται σαν διαχειριστικό πρόβλημα μιας καλής, κατά τα άλλα, στρατηγικής. Η "ανάπτυξη" εξαίρεται ταυτιζόμενη σαφώς με μια απροσδιορίστου ορισμού πρόοδο κι έναν αμφιβόλου αισθητικής και υπόστασης πολιτισμό. Δεν πρόκειται πλέον για την υπέρβαση των κατοχικών συνδρόμων, αλλά για την εισαγωγή μιας νεωτερικής μεταφυσικής στην αναζήτηση και κατασκευή μιας νέας συλλογικής ταυτότητας.
Στον αντίποδα της ίδιας διαδικασίας υιοθέτησης ταυτότητας, προβάλουν οι εναλλακτικότητες, οι ηπιότητες και ο επιθετικός προσδιορισμός "οικολογικό" στολίζει αυτοκίνητα, οικοσυσκευές, συσκευασίες κι ότι άλλο μπορεί να πουληθεί ως τέτοιο. Ένας μεταμοντέρνος χιπισμός, που βιώνει την εμπειρία του σαββατοκύριακου στη φύση σαν extreme sport καταναλώνοντας φιλοπεριβαλλοντικές ετικέτες. Συνάμα η επιστημονικοφανής φιλολογία για κοινωνική αειφορία και βιώσιμη ανάπτυξη, σαν επιστέγασμα της πολιτειακής βούλησης, σφραγίζουν τη διέξοδο για την ανάδυση των όποιων θετικοτήτων μέσω της ριζοσπαστικής κριτικής του υπάρχοντος σαν όλον. Στο βαθμό που η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν αναδεικνύεται σαν ένα συστημικό πρόβλημα, σαν ένα ενδογενές στοιχείο του τεχνολογικού μας πολιτισμού, στον οποίο εδράζεται η καπιταλιστική οικονομία, όσο δηλαδή τα δεινά της ανάπτυξης προσπαθούν να αμβλυθούν με περισσότερη ανάπτυξη, τόσο θα χορεύουμε στο φτερό του καρχαρία.
Την πρωτοβουλία, επιμέλεια, αλλά και ευθύνη για το έντυπο που κρατάτε στα χέρια σας, την έχουμε συλλογικά σαν Συντακτική Ομάδα. Σημείο αναφοράς, είναι η ανάγκη προβολής μιας διαφορετικής από την κυρίαρχη, προσέγγισης-άποψης πάνω σε ζητήματα που είτε απασχολούν την επικαιρότητα, είτε απλά άπτονται της καθημερινότητάς μας. Το στοίχημα είναι η διάχυση ενός αντιεξουσιαστικού λόγου στο σώμα της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε κι εμείς, πέρα από τα στεγανά του πολιτικού μας χώρου. Δεν είμαστε πρεσβευτές ΤΗΣ άποψης κι ούτε επιθυμούμε να γίνουμε. Μας ενδιαφέρει μέσα από τη συλλογική αυτή κίνηση να αναδειχθούν πέρα από τα ζητήματα καθαυτά και προσωπικές δυναμικότητες, γι’ αυτό κι επιμένουμε στη συνεισφορά κειμένων προς δημοσίευση από τρίτους.
Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να γίνουμε δημοσιογράφοι ή αναμεταδότες των κοινωνικών κινημάτων. Συμμετέχουμε σαν άτομα στον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και αυτό είναι που μας διαχωρίζει από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, που στόχος τους είναι η παραπληροφόρηση και ο έλεγχος της κοινής γνώμης - κοινώς η αποβλάκωση και η εξαπάτηση. Επιπλέον, δεν μας ενδιαφέρει να καταξιωθούμε σαν συγγραφείς, θεωρητικοί του κινήματος ή γραφειοκράτες της αμφισβήτησης. Αντιθέτως, η έκδοση αυτή θέλει να προκρίνει το αδιαχώριστο της καθημερινής ριζοσπαστικής πρακτικής και δράσης με το λόγο και την απεύθυνση που θέλει να έχει αυτή προς την κοινωνία.
Καθότι δεν αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας έξω από την αναπαραγωγή του συστήματος, όντας και εμείς κομμάτι αυτής της κοινωνίας, ο λόγος μας δε μπορεί παρά να πηγάζει και από τις δικές μας αντιφάσεις και προβληματισμούς, τις αντιφάσεις που η ίδια η κοινωνία έρχεται να αντιμετωπίσει ώστε κάποια στιγμή να τις ξεπεράσει και να κινηθεί προς μια ανατρεπτική κατεύθυνση. Μέσα στον βούρκο των διερρηγμένων κοινωνικών σχέσεων αυτό που έχουμε να αναδείξουμε είναι οι στιγμές αντίστασης και ξεπεράσματος της απάθειας, του βολέματος και της συναίνεσης. Στιγμές που μόνο εμείς σαν υποκείμενα μπορούμε να δημιουργήσουμε, χωρίς διαμεσολαβητές, χωρίς καθοδηγητές, χωρίς αρχηγούς και κόμματα.
Θεωρούμε αυτονόητο πως ένα τέτοιο εγχείρημα κινείται όχι μόνο έξω αλλά και ενάντια σε κάθε μορφή πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως η αναπαραγωγή μέρους ή ολόκληρου κειμένου είναι ελεύθερη και επιθυμητή με την προϋπόθεση ότι αυτή δε θα χρησιμοποιηθεί από καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης.
Στην παρούσα, έντυπη μορφή, το Black Out εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη σε 2.000 αντίτυπα και διανέμεται στους δρόμους της πόλης (στάσεις, λεωφορεία, πλατείες, κτλ) και στις καταλήψεις Φάμπρικα Υφανέτ και Terra Incognita. Μην σας κάνει εντύπωση εάν κατά «παράδοξο» τρόπο συναντήσετε το έντυπο αυτό σε κάποιο βιβλιοπωλείο, δισκάδικο, ή σε τραπεζάκι στην είσοδο καφετέριας, μαζί με άλλα, αδιάφορα ιλουστρασιόν flyerάκια. Το πιθανότερο είναι ότι εμείς το αφήσαμε εκεί! Ένας περιορισμένος αριθμός αντιτύπων ταξιδεύει σε άλλες πόλεις και συναντά συντρόφους/ισσες και φίλους/ες σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και καταλήψεις. Εάν κάποιες πόλεις επιθυμούν να λαμβάνουν ένα σταθερό αριθμό αντιτύπων κάθε τεύχους, θα τους συμβουλεύαμε να μας ενημερώσουν με ένα e-mail και σίγουρα θα χαρούμε από την πρόταση τους. Το οικονομικό βάρος του τυπογραφείου το επωμιζόμαστε μόνοι μας, με την πολύτιμη -υλική- συμπαράσταση φίλων, τους/τις οποίους/ες κι ευχαριστούμε πάντα, ανεξάρτητα από το αν το γράφουμε ή όχι.
Όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο BlackOut μπορούν να βρεθούν και στον διαδικτυακό ιστότοπο www.blackout.gr
Τις όποιες απορίες – προτάσεις – κείμενα - σχόλια έχετε μπορείτε να τις στέλνετε στην ηλεκτρονική θυρίδα editorial {at} blackout.gr ή να απευθύνεστε στη συντακτική ομάδα που συναντιέται, συνήθως μεσοβδόμαδα, στον χώρο της κατάληψης φάμπρικα Υφανέτ (Ομήρου και Περδίκα, Τούμπα).
