Για την υπόθεση της Τρικολάν

Τι εστί Τρικολάν;

Στα 1963 ιδρύεται στην πόλη της Νάουσας η εταιρία ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ ΑΒΕΝΤΤΕ, με τη συμμετοχή της Εριοκλωστήρια Πεννιέ Αφοι Χρ. Λαναρά ΑΕ και της ΕΤΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Ανάπτυξης). Στόχος της εταιρίας είναι η παραγωγή και η εμπορία κλωστοϋφαντουργικών ειδών.

Δέκα χρόνια αργότερα, η οικονομική ανάπτυξη της εταιρίας της επιτρέπει να εισέλθει στο χρηματιστήριο, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται και η ΤΡΙΚΟΛΑΝ ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗ με σκοπό την παραγωγή και εμπορία ετοίμων ενδυμάτων.

Ύστερα από την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο, η εταιρία φαίνεται να διανύει την πιο προσοδοφόρα περίοδο από την ίδρυση της. Οι δραστηριότητες της επεκτείνονται. Το 1978 ιδρύεται η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΑΕ ΚΑΙ ΤΟ 1985 η εταιρία Fanco ΑΕ, με στόχο την παραγωγή, επεξεργασία, εμπορία, εισαγωγή-εξαγωγή ετοίμων ενδυμάτων.

Το 1990 η επωνυμία αλλάζει σε ΚΛΩΝΑΤΕΞ ΑΒΕΝΤΤΕ και δημιουργείται η νέα εταιρία ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ ΑΕ που με τον καιρό εξελίσσεται στην πρώτη εταιρία συμμετοχών στο χρηματιστήριο.

Σε όλη τη δεκαετία του ’90 ο όμιλος επιχειρήσεων ΚΛΩΝΑΤΕΞ εξαγοράζει πλήθος τοπικών και ξένων επιχειρήσεων που κινούνται στο χώρο της κλωστοϋφαντουργίας. (Κλωστήρια Ροδόπης, Μαρώνειας, Κ. Δούδος ΑΕ, Gallop SA κ.α.). Το 1999 ο όμιλος επεκτείνεται και στον κλάδο των επικοινωνιών, με την ίδρυση της ΛΑΝ-ΝΕΤ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΕ.

Σήμερα ο όμιλος απαρτίζεται από 17 επιχειρήσεις με το Θωμά Λαναρά Πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου. Στις 25 ιδιόκτητες παραγωγικές μονάδες του στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια απασχολούνται 3800 εργαζόμενοι. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μια σειρά από συγχωνεύσεις και εξαγορές που έχουν εκτινάξει τον όμιλο ανάμεσα στις κορυφαίες νηματουργίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Fanco, η Τρικολάν και τα ...Βαλκάνια

Στα τέλη του 2001 ο όμιλος ΚΛΩΝΑΤΕΞ ανακοινώνει τη συγχώνευση της Fanco με την θυγατρική της Κλωστήρια Ναούσης, Τρικολάν ΑΕ , με σκοπό τη δημιουργία μιας πανίσχυρης εταιρίας ετοίμου ενδύματος, ο συνολικός κύκλος εργασιών της οποίας θα ξεπερνά τα 20 δις δρχ. (!).

Μόλις ένα χρόνο αργότερα η εταιρία ανακοινώνει για πρώτη φορά την ύπαρξη κρίσης στον κλάδο του ενδύματος που έχει αναγκάσει την επιχείρηση να κλείσει το 2002 ζημιωμένη. Η κρίση συνοδεύεται από την απόλυση 40 εργαζομένων.

Παρά τις φήμες που κυκλοφορούσαν εκείνη την περίοδο και έλεγαν ότι η Τρικολάν είναι έτοιμη να βάλει «λουκέτο», η διοίκηση της εταιρίας ήταν κατηγορηματική: «Η εταιρία δε σταματά τη δραστηριότητα της στην περιοχή της Νάουσας. Αντίθετα θα παραμείνει το ραφείο, ο προγραμματισμός και η ανάπτυξη».

Στις 14 Σεπτέμβρη 2004 ανακοινώνεται αιφνιδίως το κλείσιμο του εργοστασίου στη Νάουσα. Η εταιρία επικαλείται διάφορους λόγους:

• Ο έξωθεν εντεινόμενος αθέμιτος ανταγωνισμός,
• Επιδοτήσεις,
• Άνοιγμα των εκτός συνόρων αγορών,
• Λειτουργικές ζημίες των τελευταίων ετών
• Το κλείσιμο του εργοστασίου αφήνει άνεργους 98 εργάτες και εργάτριες.

Λίγο πριν η διοίκηση της αποφασίσει το κλείσιμο του εργοστασίου στη Νάουσα, ο όμιλος ΚΛΩΝΑΤΕΞ μοιάζει να έχει ξεπεράσει τα όποια οικονομικά προβλήματα είχε με τη σύναψη ενός δανείου 23 εκ. Ευρώ με κύριες πιστώτριες τράπεζες, τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας: Εθνική, Εμπορική, Αγροτική κλπ.

Επίσης ένα χρόνο πριν το κλείσιμο, ο ίδιος ο Λαναράς ανακοίνωσε στο διοικητικό συμβούλιο του ομίλου τη μελλοντική συνεργασία με την ιταλική εταιρία Benetton στον ευρύτερο χώρο της παραγωγής ενδυμάτων και την πρόθεση της Benetton να μεταφέρει την παραγωγή της στις εγκαταστάσεις της Fanco στα Βαλκάνια, όπου το κόστος παραγωγής είναι χαμηλό πράγμα που θα συντελούσε στον τετραπλασιασμό των κερδών της.

Από τις αρχές του ’90 η Fanco μεταφέρει την παραγωγική της δραστηριότητα στις γειτονικές βαλκανικές χώρες προκειμένου να εκμεταλλευθεί τα προερχόμενα από το οικονομικό κόστος οφέλη.

Σύντομο χρονικό του αγώνα των απολυμένων εργατών/τριών

Ύστερα από το κλείσιμο του εργοστασίου, οι εργάτριες αποφασίζουν να προχωρήσουν σε κατάληψη της Τρικολάν, απαιτώντας:

1. Αποζημίωση 3.000 ευρώ.
2. Επιδότηση για όσο είναι άνεργες με τον τελευταίο μισθό-ημερομίσθιο.
3. Αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου.
4. Επιπλέον επιδότηση για όσους σπουδάζουν παιδιά
5. Την αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων από τον Ο.Ε.Κ.
6. Μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης κατά πέντε χρόνια.

Ακόμα καταγγέλλουν τον πρώην εργοδότη τους, Θ. Λαναρά, ότι τις απέλυσε γι να εξυπηρετήσει την επέκταση της επιχείρησης του στη Βαλκανική, όπου ο μισθός είναι χαμηλός (50-150 ευρώ το μήνα) και τα εργατικά δικαιώματα ανύπαρκτα. Κατηγορούν τους πολιτικούς για τις ψεύτικες υποσχέσεις που τους έδωσαν. Τέλος, δηλώνουν εξαγριωμένες με την υποκριτική στάση της ΓΣΕΕ απέναντι τους και με την επαίσχυντη στάση των ΜΜΕ.

Στα τέλη του Νοέμβρη και μετά από δύο και πλέον μήνες αγώνα, η κατάληψη του εργοστασίου σταματά. Όπως τονίζουν οι ίδιες οι εργάτριες ο αγώνας από εδώ και πέρα θα συνεχιστεί με άλλα μέσα.

Η περίπτωση του εργοστασίου της Τρικολάν δεν είναι παρά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάστασης που επικρατεί στην πόλη της Νάουσας τα τελευταία χρόνια. Η πάλαι ποτέ πόλη της κλωστοϋφαντουργίας σήμερα έχει φτάσει σε ποσοστά ανεργίας της τάξης του 50%.

Αντίθετα, τα αφεντικά των επιχειρήσεων που έκλεισαν συνεχίζουν τις δραστηριότητες τους στα Βαλκάνια, business as usual, με την στήριξη φυσικά του ελληνικού κράτους.