Queer Dance Party
Ένα queer πάρτι έγινε στην Αθήνα το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου στο αυτόνομο στέκι στα εξάρχεια. Queer; Τι είν’ τούτο; Queer= περίεργος, αλλόκοτη, αφύσικος.
Έτσι περιέγραφαν τους ομοφυλόφιλους, λεσβίες και τρανσεξουαλικούς μέχρι τη δεκαετία του ’70. Τη δεκαετία του ’90, αγανακτισμένοι απ’ την εμπορική εκμετάλλευση της gay ταυτότητας όλο και περισσότεροι «αλλόκοτοι» άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο queer. Όταν το queer σημαίνει διαστροφή, εμείς οικειοποιούμαστε την λέξη που χρησιμοποιούν για να μας κατηγορούν, την απενοχοποιούμε και το χρησιμοποιούμε επιθετικά απέναντι σε μία κοινωνία που κατηγοριοποιεί και ιεραρχεί τις ζωές μας. Ξεβρασμένοι/ες από τον περιοριστικό δυϊσμό άντρα-γυναίκας και τον μονόδρομο της νόμιμης σεξουαλικής επιλογής έπρεπε να μπούμε σε νέες κατηγορίες, gay, λεσβία, αμφί, trans, εν δυνάμει το ίδιο περιοριστικές. Queer λοιπόν. Έξω από τις mainstream κατηγορίες και για την κατάργησή τους.
Ένα πάρτι λοιπόν για όλα αυτά.
Κάναμε ένα πάρτι ως μία πρώτη προσπάθεια να μιλήσουμε για το ζήτημα της σεξουαλικότητας με τρόπο πολιτικό. Ήταν ένα πολιτικό εγχείρημα, στήθηκε πολιτικά και πολιτικά το υπερασπιζόμαστε. Πολιτικό το πάρτι; Θα αναρωτηθεί ένας κακότροπος στοχαστής που στις βαθύτερες πολιτικές του αναζητήσεις δυσκολεύεται κανείς να υγράνει τους αστραγάλους του. Και βέβαια πολιτικό. Γιατί όταν η κοινωνία μάς θέλει μαντρωμένους/ες στο κλειστό κύκλωμα των gay bars όπου για να επιβιώσουμε πρέπει να φιλτραριστούμε μέσα από τους νόμους του lifestyle, εμείς δημιουργούμε queer νησίδες για μας. Δεν γουστάρουμε να βλέπουμε άλλο τις επιθυμίες και τις απολαύσεις μας να γίνονται εμπορεύματα που τροφοδοτούν το κέρδος κάποιων. Δεν θέλουμε απλά χώρους πιο «friendly» σε gay ταυτότητες, αλλά χώρους ανοιχτούς στις απεριόριστες δυνατότητες του φύλου και της σεξουαλικότητας. Ή μάλλον, θέλουμε να διαμορφώσουμε εμείς οι ίδιοι αυτούς τους χώρους. Γιατί, πώς να το κάνουμε...οι χώροι που φτιάχνουμε μόνοι μας, μας χωράνε καλύτερα. Και χρειαζόμαστε χώρο. Και χρόνο. Για παιχνίδι. Για δημιουργικές συλλογικές εμπειρίες. Για συμμετοχή. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ανοιχτούς χώρους, ζεστούς όπου θα διασταυρώνονται ελεύθερα σώματα όλων των φυλών, φύλων, ηλικιών, ικανοτήτων, μεγεθών και σεξουαλικοτήτων. Δεν θα ανεχτούμε άλλο ματσισμό, σεξισμό, ρατσισμό, ομοφοβία, τρανσοβοβία, ετεροφοβία, υψοφοβία και αραχνοφοβία. Αυτοί όμως δεν είναι οι μόνοι λόγοι που κάνουν αυτό το πάρτι μια πολιτική επιλογή.
Πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τη σεξουαλικότητα, για την ομοφυλοφιλία και τον έρωτα αν δε βάλει το σώμα και την απόλαυση στο κέντρο του λόγου και της δράσης του; Αν όλες οι αισθήσεις, η ακοή, η αφή, η όσφρηση δεν έχουν κάτι να πουν και κάτι να κάνουν; Δώσαμε στη γεύση μπόλικο αλκοόλ, στα μάτια πολλαπλά μηνύματα για δυναμική επεξεργασία, στα αυτιά δυνατή μουσική, και στα σώματα χώρο για κουνηθούν και να τριφτούν με άλλα σώματα. Η επιθυμία και ο δρόμος για την απόλαυση είναι ο άξονας μέσα από τον οποίο προσπαθούμε να φτιάξουμε έναν κώδικα για να επικοινωνήσουμε και να βρούμε τον εαυτό μας στη διαδικασία ανεύρεσης του άλλου. Όταν το ζήτημα είναι τέτοιο, οι συνειδήσεις δεν κατακτώνται μόνο με λόγια. Ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα φιλί είναι αρκετό για να γίνουν άλματα.
Αν το χάσατε, πολύ σύντομα θα έχετε τουλάχιστον ακόμα μία ευκαιρία να επανορθώσετε. Διαφορετικός κόσμος από διαφορετικά κοινωνικά και πολιτικά πλαίσια ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα αυτού του διαφορετικού εγχειρήματος. Αυτή ήταν η πρόθεση άλλωστε, να έχει κόσμο από όσο το δυνατόν πιο πολλές διαφορετικότητες.
Το στίγμα δόθηκε όσο πιο ξεκάθαρα γινόταν. Είναι ένα queer πάρτι, άρα ένα πάρτι για τη διαφορετικότητα της σεξουαλικότητας. Ένα αλλόκοτο πάρτι, με μουσική που δεν ακούμε συχνά στα mainstream μαγαζιά της πόλης – είτε gay-lesbian είτε straight. Ακούσαμε αρκετή electro-punk, reggae, και ska. Το είπαμε αυτό στις αφίσες για να το σκεφτεί καλά όποιος γουστάρει μονάχα Καιτούλα. Είπαμε και άλλα στις αφίσες. Και πολλά τα αφήσαμε να υπονοούνται. Είπαμε λοιπόν ότι όλες οι σεξουαλικότητες είναι ευπρόσδεκτες, αλλά το πάρτι το κάνουν gay και λεσβίες. Είπαμε σ’ αυτή την πόλη ότι υπάρχουν κοπέλες που αγκαλιάζονται και χουφτώνονται επειδή γουστάρουν και όχι για να αποτελέσουν άλλη μία φαντασίωση του βαρβάτου άντρα. Γι’ αυτούς και αυτές όμως, που είναι μάλλον πολλοί σ’ αυτή την πόλη που βρομάει τεστοστερόνη, αφήσαμε να υπονοηθεί ότι «ε, άντε γαμηθείτε» και αυτό δεν είναι ευχή - είναι βρισιά - γιατί τι θα μπορούσε να είναι από τη στιγμή που η σεξουαλικότητά τους μάς είναι από αδιάφορη μέχρι εχθρική; Και υπονοήσαμε και άλλα στην αφίσα. Ότι δεν μπορείς να διανοηθείς πόσες σεξουαλικότητες υπάρχουν ακόμα εκεί έξω.
Για αρχή χρειαζόμαστε κάποια εξωτερικά εργαλεία που θα θέσουν κάποιους όρους στα νέα παιχνίδια που βάζουμε τα σώματά μας να παίξουν. Αυτό το ρόλο παίξανε τα καπέλα. Μάθατε γι’ αυτά φαντάζομαι. Ένα για τις τρεις μεγάλες κατηγορίες σεξουαλικότητας όπως τις έχει δημιουργήσει αυτή η κοινωνία (straight, gay, lesbian). Το παιχνίδι ήταν απλό, φιλάς και δίνεις το καπέλο. Με μεγάλη μας χαρά, το straight καπέλο πολύ γρήγορα έπεσε και δεν βρέθηκε κανείς να το σηκώσει. Αντίθετα τα άλλα δύο καπέλα δε σταμάτησαν να κινούνται και να φέρουν σε απόσταση γλώσσας άτομα από διάφορες τάξεις, κουρέματα, πολιτικούς χώρους, με μόνο κοινό το «βιολογικό» τους φύλο. Την επόμενη φορά μάλλον δε θα χρειαστεί καπέλο αλλά και να χρειαστεί…θα υπάρχει. Όσο για ‘μένα, το καπέλο με βοήθησε να βρω τη βαθύτερη αιτία για τη μέχρι τώρα ενασχόλησή μου μ’ αυτόν τον χώρο, που τέλος πάντων δύσκολα θα χαρακτηριζόταν gay friendly: ‘οι αναρχικοί φιλούνε υπέροχα’.
Το πάρτι το διασκεδάσαμε από την πρώτη στιγμή. Μας έφερε κοντά. Μιλήσαμε για μας και μιλήσαμε για τη σχέση μας με τους άλλους και τις άλλες. Και είπαμε ότι δεν έχει πολλή πλάκα να είναι ο καθένας στο χώρο της, στον μικρόκοσμο που κάποιες άλλες ή εμείς οι ίδιοι φτιάξαμε για να βλέπουμε παντού όμοιους με μας και να αισθανόμαστε καλά. Είπαμε να έρθουμε πιο κοντά γιατί υπάρχουν πολλά που μας φέρνουν κοντά (οι γλώσσες μας π.χ.). Το πάρτι το διασκεδάσαμε γιατί η καύλα του outing (να λες ότι είσαι αυτό που είσαι) παραμένει ίδια όπως την πρώτη φορά. Αυτό ήταν κάτι που το αφήσαμε εκεί το βράδυ μαζί με άπειρα αποτσίγαρα και άδεια πλαστικά ποτήρια. Αλλά κάτι το μυστήριο έγινε και δεν το σκουπίσαμε την άλλη μέρα το πρωί. Ίσως κάποιος να το πήρε. Ίσως κάτι να το έκανε.
