Editorial

Αναλώσιμος, (-η, -ο): Αυτός που μπορεί να ξοδευτεί. Κάνοντας μια βόλτα στην αγορά, θα παρατηρήσει κανείς αρκετά μαγαζιά που εμπορεύονται ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ είδη, για υπολογιστές, για το γραφείο, για μηχανήματα. Μια βόλτα στην αγορά εργασίας θα σας πείσει για την ύπαρξη αναλώσιμων εργαζομένων, σε πλήρη αντιστοιχία με τα αναλώσιμα των υπολογιστών, του γραφείου, των μηχανημάτων. Κάτι που το πληρώνεις για όσο καιρό σου είναι χρήσιμο και μετά το πετάς.

Κάποτε λέγανε πως εάν συμβεί πυρηνικό ατύχημα στην ευρώπη, όλοι οι ευρωπαίοι θα ‘ρθούνε στην ελλάδα, γιατί εδώ η ραδιενέργεια θα έφτανε με 15 χρόνια καθυστέρηση, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλες τις ευρωπαικές εξελίξεις. Δεν γνωρίζουμε εάν έχουν ανοίξει και στην «ψωροκώσταινα» γραφεία ενοικιάσεως εργαζομένων (παράνομα προς το παρόν), πάντως η λογική του αναλώσιμου εργαζομένου έχει καθιερωθεί πλήρως στο τοπίο της αγοράς. Και για όσους φαντάζονται ότι η εξέλιξη αυτή αφορά μόνο τις δουλειές που έχουν καταγραφεί στην κοινή συνείδηση ως προσωρινές (ξέρεις τώρα μωρέ... παπάκηδες, πωλήτριες, σουβλατζήδες, γκαρσόνες είναι τα παιδιά μέχρι να βρουν μια δουλειά της προκοπής), σύντομα θα ακούσουν το καμπανάκι να χτυπάει και για αυτούς. Το «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» που ξέραμε μέχρι τώρα έχει εξευρωπαϊστεί σε «ουδέν προσωρινότερον του μόνιμου». Η πιο μοντέρνα βερσιόν του υπαρκτού καπιταλισμού θέλει να επιβάλει το αεικίνητο στην αγορά εργασίας. Τέρμα πια η αγωνία του να βρεις μια δουλειά να εξασφαλιστείς. Δεν θα εξασφαλιστείς ποτέ. Από δω και πέρα θα ζεις με την αγωνία να βρεις την επόμενη και την μεθεπόμενη δουλειά κάθε φορά που το αφεντικό σου θα ψωνίζει καινούρια αναλώσιμα για την εταιρία. Τέρμα και οι αναχρονιστικές (κατά την μοντέρνα βερσιόν του υπαρκτού καπιταλισμού) συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Πλέον ο καθένας θα είναι μόνος του, πλασιέ της εργασιακής του δύναμης που θα την πουλάει σε πελάτες-εργοδότες ανάλογα με τις πολύ συγκεκριμένες του απαιτήσεις, τη συγκεκριμένη στιγμή. Δουλειά με το κομμάτι, με το χιλιόμετρο, με την ώρα (σύντομα και με το λεπτό!), με τη σελίδα, με την υπογραφή, με το χαμόγελο...

Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα υπερασπιστούμε τη μισθωτή εργασία αφού αναγνωρίζουμε σε αυτή μια συνθήκη υποτέλειας σε ένα σύστημα στο οποίο δεν επιλέξαμε να ζούμε. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι η εργασία πέρα από συνθήκη υποτέλειας είναι και συνθήκη επιβίωσης μέσα σε μία καπιταλιστική οικονομία –τουλάχιστον μέχρι την κατάργηση της – έχει σημασία να εντοπίζουμε κάθε στιγμή τις μεταμορφώσεις αυτής της συνθήκης που προωθεί το κεφάλαιο για την ευνοϊκότερη λειτουργία του. Μεταμορφώσεις που κάποιοι και κάποιες τις βιώνουν στο πετσί τους και μπαίνουν στον κόπο να κάνουν το αυτονόητο, να αυτο – οργανωθούν και να δράσουν: Στην αθήνα οι αόρατοι εργάτες του εργοστασίου της άμεσης εξυπηρέτησης, κοινώς delivery, courier, εξωτερικοί εργάτες, διοργανώνουν μηχανοκίνητη πορεία και διεκδικούν την αξιοπρέπεια τους. Ενάντια στην υποτίμηση της εργασίας τους και για την καλυτέρεψη των μισθών, του ωραρίου, των συνθηκών, της στάσης των εργοδοτών. Κανένας αγώνας δεν κερδίζεται με προσευχές.

Αν και στην ιταλία, οι εκεί ελαστικοί εργαζόμενοι φαίνεται να ανακάλυψαν έναν νέο προστάτη, τον άγιο πρεκάριο. Ένα ιδιόμορφο κίνημα μοιάζει να αναδύεται, δικτυωμένο σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και μέσω μιας ευφάνταστης καμπάνιας προσπαθεί να προσελκύσει εργαζόμενους σε θέσεις ελαστικής απασχόλησης να συμμετέχουν στην διαδήλωση της πρωτομαγιάς. Μας έκαναν εντύπωση και για αυτό τους αφιερώσαμε τόσο χώρο, παρόλες τις ουσιαστικές διαφωνίες μας με κομμάτια της σκέψης τους, όπως εκφράζεται στην συνέντευξη του Alex Foti. Για να επιστρέψουμε - στην τελική όποια μορφή και αν παίρνει η μισθωτή εργασία σκοπός μας είναι να την καταστρέψουμε – όπα μεγάλε! – Η μορφή της εξόδου από την κοινωνία της εργασίας σίγουρα δεν υπόκειται σε καμιά συγκεκριμένη συνταγή, παρά μόνο στην πραγματική διάθεσή μας να τελειώνουμε με τις συνθήκες που μας στερούν την ζωή…

Αλλά ας μην ξεχνιόμαστε. Η κοινωνία δεν είναι δέσμια μονάχα της ηθικής της εργασίας ή του εκβιασμού της επιβίωσης. Πλήθος ιδεολογημάτων, όπως ο εθνικισμός- πατριωτισμός έρχονται να στενέψουν τα περιθώρια ελεύθερης σκέψης και ενίοτε συγκροτούν την βάση για μια ρατσιστική ηθική που δικαιολογεί στο όνομα της πλήθος εγκλημάτων. Έτσι, με αφορμή τον αγώνα ελλάδα-αλβανίας, οι θερμοκέφαλοι ελληναράδες σήκωσαν και πάλι κεφάλι. Με την κοινωνία στην θέση του καναπέ της συναίνεσης να παρακολουθεί τα μίντια που προσπαθούσαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Και η αριστερά; Αυτή την φορά προτίμησε να προωθήσει την ευγενή άμυλα στο ρόλο του εναλλακτικού διαχειριστή κοινωνικών κρίσεων. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, κάποιοι πήραν θέση. Εν μέρη αντικοινωνική, αλλά σίγουρα ειλικρινή : Η εθνική ενότητα με αίμα είναι βαμμένη – στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι!

Black Out (αντιεξουστική επιθεώρηση): Εκδίδεται από άτομα που συσπειρώθηκαν γύρω από την ανάγκη προβολής μια διαφορετικής από την κυρίαρχη, προσέγγιση-άποψη πάνω σε ζητήματα που είτε απασχολούν την επικαιρότητα, είτε απλά άπτονται της καθημερινότητάς τους. Διανέμεται χωρίς αντίτιμο στους δρόμους της πόλης και στις καταλήψεις Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ, Terra Incognita, Μαύρη Γάτα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην ιατρική, καθώς και σε επιλεγμένα σημεία της πόλης. Απορίες/προτάσεις/κείμενα/σχόλια μπορούν να στέλνονται στο: blackout@disobey.net ή να απευθύνονται στη συντακτική ομάδα που συναντιέται κάθε βδομάδα στον χώρο της κατάληψης Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ.

Το στοίχημα, παραμένει, η διάχυση ενός αντιεξουσιαστικού λόγου στο σώμα της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε κι ίδιοι, πέρα από τα στεγανά του πολιτικού μας χώρου. Δεν είμαστε πρεσβευτές ΤΗΣ άποψης κι ούτε επιθυμούμε να γίνουμε. Μας ενδιαφέρει μέσα από τη συλλογική αυτή κίνηση να αναδειχθούν πέρα από τα ζητήματα καθαυτά και προσωπικές δυναμικές, γι’ αυτό κι επιμένουμε στη συνεισφορά κειμένων προς δημοσίευση από τρίτους.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να γίνουμε δημοσιογράφοι ή αναμεταδότες ανατρεπτικών κινημάτων και ιδεών. Συμμετέχουμε σαν άτομα στον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και αυτό είναι που μας διαχωρίζει από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, που στόχος τους είναι η παραπληροφόρηση και ο έλεγχος της κοινής γνώμης - κοινώς η αποβλάκωση και η εξαπάτηση.

Θεωρούμε αυτονόητο πως ένα τέτοιο εγχείρημα κινείται όχι μόνο έξω αλλά και ενάντια σε κάθε μορφή πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως η αναπαραγωγή μέρους ή ολόκληρου κειμένου είναι ελεύθερη και επιθυμητή με την προϋπόθεση ότι αυτή δε θα χρησιμοποιηθεί από καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης.

Υ.Γ. ευχαριστούμε όσους και όσες στηρίζουν την προσπάθειά μας με οποιονδήποτε τρόπο. WE LOVE YOU.