Ψηφιακός έλεγχος - Ψηφιακά σώματα
πληροφοριακό σώμα - κράτος ασφάλειας - ψηφιακή ιδιοκτησία
GP: Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεµβρη στη Νέα Υόρκη και ο παρεπόµενος πόλεµος ενάντια στην τροµοκρατία χρησιµοποιούνται διαρκώς και επιτυχώς ώστε να επεκτείνουν µε ένα δραµατικό τρόπο την δύναµη της επιτήρησης της πληροφορίας και του ψηφιακού ελέγχου. Με ποιούς τρόπους πιστεύει η κολλεκτίβα της Critical Art Ensemble ότι ο «πόλεµος ενάντια στην τροµοκρατία» έχει µετασχηµατισεί το πεδίο της κρατικής εξουσίας και του ψηφιακού ελέγχου;
CAE: Η κρατική πολιτική που είναι απόλυτα διαφανής στην κοινωνική σφαίρα φυσικά παραµένει ανεπηρέαστη. Σήµερα το κράτος µπορεί να πεί, «εαν µας επιτρεπόταν να βάλουµε σε πλήρη εφαρµογή την πολιτική µας, η καταστροφή της 11ης Σεπτέµβρη θα µπορούσε να µην είχε συµβεί ποτέ». Έτσι ενώ τα βασικά έχουν παραµείνει τα ίδια, τα επιµέρους στοιχεία της επιτήρησης έχουν ενταθεί και νοµιµοποιηθεί.
GP: Εαν ο πόλεµος ενάντια στην τροµοκρατία είναι ένας διαρκής πόλεµος χωρίς τέλος, τι πιθανότητες βλέπουν οι CAE για µια αντιστασιακή πολιτική δράση εναντίον αυτών των καθεστώτων επιτήρησης;
CAE: Σε γενικές γραµµές είµαστε αισιόδοξοι αυτή τη στιγµή [παρ’όλη τη φρικτή αιµατοχυσία µετά την 11η Σεπτέµβρη] αλλά ειδικά σχετικά µε την επιτήρηση είµαστε απαισιόδοξοι. Η επιτήρηση είναι ένα ολισθηρό ζήτηµα. Για να είναι η άµεση δράση δυνατή πρέπει να συγκεκριµενοποιηθεί. Όταν αυτό συµβαίνει τότε το ζήτηµα δεν φαίνεται και τόσο επείγον. Πρόκειται να ανησυχήσετε για κάποιον που προσέχει ποια βιβλία παίρνουµε από τη βιβλιοθήκη, ή την κρίση του aids, την ειρήνη στη μέση ανατολή, την μεταναστευτική πολιτική – των ζητηµάτων που υπάρχει µια άµεση σύνδεση ανάµεσα σε µια επείγουσα κατάσταση και σάκκων για σώµατα; Η επιτήρηση είναι ένα αρκετά παθητικό ζήτηµα και αυτό την κάνει να φαίνεται και σχετικά σαν ένα ανώδυνο θέµα. Εντούτοις όταν βάζουµε προτεραιότητες δράσης, µια παλιά παροιµία από τον αµερικάνικο στρατό έρχεται στο µυαλό: «έαν δεν µπορώ να δώ, είµαι είδη νεκρός.»
GP: Ένα µεγάλο µέρος της ευρύτερης δηµόσιας συζήτησης επικεντρώνεται σχετικά µε τα ζητήµατα των κέντρων επιτήρησης και τους τρόπους µε τους οποίους τα δικαιώµατα ιδιωτικότητας και οι πολιτικές ελευθερίες αδικαιολόγητα καταπατούνται από το κράτος και τις εταιρείες. Πιστεύετε ότι η επίκληση της ιδιωτικότητας και των πολιτικών ελευθεριών είναι σε θέση να ασκήσουν μια αποτελεσµατική κριτική και να αντισταθούν στις σύγχρονες τεχνικές ελέγχου;
CAE: Λαµβάνοντας υπόψη την αποτυχία της άµεσης δράσης υπό µια έννοια συνέπειας και αποτελεσµατικότητας, είναι η καλύτερη επιλογή που έχουµε. Μπορεί να αποτρέψει την επέκταση του κράτους ασφάλειας; Όχι, αλλά και ούτε πριν από την 11η Σεπτέµβρη μπορούσε. Αλλά ας µην τα θέλουµε όλα δικά µας. Αποτελεί μια αποτελεσµατική κοινωνική τριβή.
GP: Σε προηγούµενα κείµενα, για παράδειγµα η «ηλεκτρονική διαταραχή» η cae εισήγσγε την ιδέα του ψηφιακού ή ηλεκτρονικού σώµατος ως ένα µέσο για την κατανόηση της επιτήρησης. Μπορείτε να µας εξηγήσε την εννοείτε µε αυτό το σκεπτικό;
CAE: Το ψηφιακό σώµα είναι το σύνολο των δικτυωµέων αρχείων που αφορούν ένα άτοµο. Για τη cae η σηµασία αυτής της έννοιας σε μια εποχή προηγµένων πληροφοριακών και επικοινωνιακών τεχνολογιών σηµατοδοτεί την ανάδυση και κυριαρχία του εικονικού σώµατος πάνω στη σάρκα. Το εικονικό σώµα προιµοδοτήθηκε µε τα προνόµοια του αληθινού και η σάρκα αποτέλεσε απλώς μια φτωχή προσοµοίωση.
GP: ∆εδοµένου ότι έχει συντελεστεί µια µαζική επέκταση του πληροφοριακού ελέγχου από την περίοδο που το κείµενο το «πληροφοριακό σώµα» [http://www.critical-art.net/books/ted/] δηµοσιοποιήθηκε πριν από εννιά χρόνια αποτελεί ακόµη ένα χρήσιµο εργαλείο για παρέµβαση ενάντια στα καθεστώτα επιτήρησης;
CAE: Υπάρχουν δύο επιλογές εδώ, δεδοµένου ότι ο έλεγχος των στοιχείων κάποιου δεν αποτελε πια μια επιλογή που ανήκει στο ίδιο το άτοµο. Μια επιλογή είναι να κρυφτείς από το σύστηµα, να γίνεις ένα φάντασµα. Αυτή η στάση βοηθάει το άτοµο σε ορισµένες περιστάσεις, αλλά δεν ασκεί καµία κοινωνική επίδραση. Η άλλη επιλογή είναι η διάβρωση των δεδοµένων, πιο λεπτοµερώς η παροχή στοιχείων ηθεληµένα ελλειµατικών. Από τη στιγµή που τα δεδοµένα χάνουν την εγκυρότητα τους µέσω των αντιφάσεων που εµπεριέχουν, τα «χρήσιµα» στοιχεία και τα «άχρηστα» µετατρέπονται όλα σε σκουπίδια. Η τεχνική µάχη ενάντια στον έλεγχο δεν είναι κυρίως να τον καταστρέψεις, αλλά κατά βάση να τον καταστήσεις άχρηστο.
GP: Οι προπαρασκευαστικές συναντήσεις για το WSIS ( σ.τ.µ. The World Summit on the Information Society µια σύνοδος στα πλαίσια του ΟΗΕ) δείχνουν ότι το κυβερνοέγκληµα και η κυβερνοτροµοκρατία είναι πιθανό να είναι µια από τις λίγες περιοχές όπου οι διεθνής συµφωνία είναι προβλέψιµη. Το σχέδιο «συνθήκη για το κυβερνοέγκληµα» που τέθηκε για συζήτηση στη σύνοδο συνδέει την κυβερνοτροµοκρατία [µε το να προτείνει εκτεταµένες διαδικασίες παρεµπόδισης της επικοινωνίας] µε την προστασία των δικαιωµάτων πνευµατικής ιδιοκτησίας [µε το να προτείνει ποινικές κυρώσεις για την ηλεκτρονική παράβαση πνευµατκών δικαιωµάτων].
GP: Με ποιους τρόπους η cae βλέπει τους τοµείς της επιτήρησης, του πληροφοριακού ελέγχου και της πνευµατικής ιδιοκτησίας να αλληλεπιδρούν στις καπιταλιστικές κοινωνίες; Πόσο σηµαντική θεωρείται αυτή τη σύγκλιση για τη διατήρηση της κοινωνικής και πολιτικής τάξης;
CAE: Πότε το ζήτηµα της ιδιοκτησίας και της περιουσίας δεν ήταν κοµβικό για το κεφάλαιο; Μέσω αυτής της διεργασίας κατασκευάζονται διαχωρισµοί και η εξουσία µεταµφιέζεται σε νοµιµη αρχή.
Αυτή την περίοδο το κεφάλαιο βρίσεται σε µια παράξενη θέση όσον αφορά την έννοια της ιδιοκτησίας. Τα εικονικά και βιοµηχανικά µοντέλα ιδιοκτησίας βρίσκονται σε σύγκρουση. Ένα αριθµός διαφορετικών συµφερόντων διακυβεύονται. Αυτοί που θέλουν να συνεχίσουν µε το πρότυπο του διαφωτισµού, αυτοί που πιστεύουν ότι η ιδέα της ιδιοκτησίας πρέπει να τροποποιειθεί για να ταιριάζει στο εικονικό περιβάλλον και αυτοί που είναι ολοκληρωτικά δοσµένοι στην εικονοκότητα.
Αυτή η τελευταία οµάδα χρακτηρίζεται από την απροθυµία της να ελέγξει την δυνατότητα αναπαραγωγής, π ι σ τ ε ύ ο ν τ α ς ότι το κέρδος παράγεται µέσο της ταχύτητας ανταλλαγής πληροφοριών και την εξέταση των πληροφοριών. Και τα δύο αυτά υβρίδια είναι πολύ συγκεχυµένα καθώς αγνοούν το πως θα προστατέψουν την εικονική και πραγµατική ιδιοκτησία χρησιµοποιόντας κοινό νοµικό καθεστώς. Για να περιπλέξουµε τα πράγµατα λίγο ακόµη η πειθαρχική µηχανή που ενισχύει τον έλεγχο της ιδιοκτησίας διαχέεται σε µια ποικιλία κατευθύνσεων – όπου κανένα µοντέλο δεν είναι κυρίαρχο – και κανείς δεν είναι σίγουρος πως θα διαφυλάξει την ιδιοκτησία ειδικά σε ότι αφορά την ψηφιακή ιδιοκτησία.
Πολλοί άνθρωποι παραπλανούντα από αυτή την σύγκρουση. Μερικοί πιστεύουν ότι πρόκειται για έναν αγώνα µεταξύ των δυνάµεων της ελευθερίας και αυτών του ελέγχου, αλλά αυτή η αντίθεση είναι u948 δευτερεύουσα. Η καρδιά της αντιπαράθεσης, της οποία γινόµαστε µάρτυρες, είναι µεταξύ διαφορετικών κοµµατιών και χρονικών ζωνών του ίδιου του κεφαλαίου. Τα καλά νέα αφορούν την πολλαπλότητα που εκφράζεται αναφορικά µε την ιδιοκτησία και την πειθαρχεία και οι οποίες αποτελούν ένα πεδίο που γεννιούνται αντιπαραθέσεις που δηµιουργούν οµάδες αντιστεκόµενων ανθρώπων.
