Εξέγερση στις φυλακές

Αφορμή για τις πρόσφατες εξεγέρσεις στις ελληνικές φυλακές στάθηκε ο ξυλοδαρμός του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη την Δευτέρα 23 Απριλίου στην φυλακή του Μαλανδρίνου. Στην αρχή οι κρατούμενοι διαμαρτυρήθηκαν για τον γεγονός αυτό, αλλά όταν αντιμετωπίστηκαν βίαια από τους φύλακες ξεσηκώθηκε όλη η πτέρυγα.

Σύντομα σαν αλυσιδωτή αντίδραση πολλοί κρατούμενοι ξεσηκώθηκαν σε πάνω από έξι φυλακές ανά τη χώρα. Την επόμενη μέρα καταλήφθηκε η φυλακή στην Πάτρα, και κάποιες πτέρυγες στον Κορυδαλλό. Στα Τρίκαλα και την Λάρισα οι κρατούμενοι κατέβηκαν σε αποχή συσσιτίου, ενώ αντίστοιχες κινήσεις έγιναν στις φυλακές Ναυπλίου, Κέρκυρας και Κομοτηνής.

Μεταξύ των αιτημάτων των κρατουμένων ήταν η κατάργηση των πειθαρχικών ποινών, μετατροπή των ισοβίων σε δωδεκαετή κάθειρξη, αποφυλάκιση με την έκτιση των τριών εβδομάδων της ποινής, άδειες σε όλους, μείωση του ορίου προφυλάκισης και μετατροπής της 25ετούς κάθειρξης σε δεκαετή.

Στις 25 Απριλίου τα ΜΑΤ επενέβησαν στις φυλακές στο Μαλανδρίνο καθώς οι κρατούμενοι είχαν ανάψει φωτιές και είχαν εξοπλιστεί με αυτοσχέδιους εξοπλισμούς. Λίγες μέρες πριν και μετά την επέμβαση στο Μαλανδρίνο, ΜΑΤ και ΕΚΑΜ “αποκατέστησαν την τάξη” υπό το δόγμα της μηδενικής ανοχής με επεμβάσεις και σε άλλες φυλακές όπως στον Κορυδαλλό, στα Διαβατά, στον Αγ. Στέφανο, στην Κέρκυρα. Στις υπόλοιπες φυλακές η εξέγερση έληξε με πιο ήπιο τρόπο.

Δράσεις αλληλεγγύης

Παρόμοιες αντιδράσεις και εξεγέρσεις στις φυλακές υπήρξαν φυσικά και στο παρελθόν. Η κατάσταση που επικρατεί στα κελιά, οι άθλιες συνθήκες στοίβαξης των φυλακισμένων και οι ξυλοδαρμοί είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Παρόλα αυτά λίγοι ήταν αυτοί που κατέβηκαν στο δρόμο όχι φυσικά ζητώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης αλλά θέτοντας το θέμα των φυλακών γενικότερα.

Στις 24 Απριλίου η Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων κάλεσε σε συγκέντρωση έξω από τα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Ομόνοιας όπου και συγκεντρώθηκαν 100 άτομα, ενώ η αστυνομία είχε αποκλείσει την είσοδο του τμήματος.

Το βράδυ της 25ης Απριλίου περίπου 150 σύντροφοι έκαναν μηχανοκίνητη πορεία προς τις φυλακές Διαβατών στη Θεσσαλονίκη φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στην εξέγερση των κρατουμένων και ενάντια στις φυλακές και το σύστημα εγκλεισμού, ενώ μια μέρα πριν είχε προηγηθεί μικροφωνική στην Καμάρα. Στις 26 Απριλίου έγινε πορεία στο κέντρο της πόλης με τη συμμετοχή πάνω από 200 ατόμων.

Στην Αθήνα έγιναν αντίστοιχες κινητοποιήσεις και στις 23 Απριλίου περίπου 100 άτομα έκαναν πορεία έξω από το σπίτι του προέδρου της δημοκρατίας. Στην περιοχή έφτασαν περιπολικά και ΜΑΤ αλλά αποτράπηκαν οι συλλήψεις. Παρέμβαση έγινε και στις φυλακές του Μαλανδρίνου όπου 200 αναρχικοί/ες μεταφέρθηκαν με πούλμαν και έστησαν μικροφωνική. Έπειτα από διαβουλεύσεις κατόρθωσαν να μιλήσουν με δυο κρατούμενους.

Παρόμοιες κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις, όπως στις φυλακές της Πάτρας, Αλικαρνασού και Βόλου, ενώ συγκεντρώσεις αλληλεγγύης έγιναν στη Μυτιλήνη και τη Λάρισα. Τη δεύτερη εβδομάδα του Μαΐου έγινε διήμερο εκδηλώσεων ενάντια στις φυλακές έγινε και στην Γεωπονική Σχολή στην Αθήνα, ενώ πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι όλες οι πορείες εκείνης της περιόδου για τους φυλακισμένους συντρόφους (αυτή που είχαν καλέσει τα στέκια των Σχολών στις 27 Απριλίου από τα Προπύλαια και η πορεία για τον Β. Στεργίου στις φυλακές Κορυδαλλού την αμέσως επόμενη μέρα) μετατράπηκαν σε διαδηλώσεις συνολικότερα για τις φυλακές.